Pavel Talankin, de videograaf- en evenementencoördinator van een school in het Russische industriestadje Karabasj in de Oeral. Hij doorziet de propaganda uit het Kremlin. Pavel besluit te laten zien hoe het echt in elkaar zit. Talankin toont ongelofelijk veel lef en loopt hiermee gevaar voor eigen leven. Na het maken van deze indrukwekkende film is Talankin zeker geen ‘nobody’. In het begin van de documentaire zien we Pavel werken als videograaf. Het is zijn baan om allerlei lessen en evenementen
Lees verderfilmkunst
Het is al enige tijd geleden dat ik zo’n inspirerende magnifiek gemaakte documentaire zag als ‘Whispers in the Woods’ van de Franse filmmaker Vincent Munier (1976). De tweede film op het programma vanavond is House of Hope. Belangrijk wat onderwerp betreft, maar de documentaire laat veel te wensen over film technisch gesproken. ‘Whispers in the Woods’ is een vakkundig gemaakte film met buitengewoon prachtige beelden van flora en fauna in de Vogezen. De maker Vincent Munier werd vooral bekend door
Lees verderOp mijn eerste dag in het International Documentary Festival Amsterdam 2025 zie ik ‘Kabul Between Payers’, ‘Below the Clouds’ en ‘Trillion’. Heel uiteenlopende films over een Taliban soldaat in Afghanistan, een impressie van onbelichte kanten van Napels en de nieuwste Kossakovsky Trillion. Kabul Between Prayers is een documentaire gemaakt door de Afghaans-Nederlandse filmmaker Aboozar Amini, die studeerde aan dezelfde London International Filmschool als ik. Hij regisseerde de film op afstand, omdat het voor hem te gevaarlijk is om in zijn
Lees verderDe expositie over de Turkse filmmaker Nuri Bilge Ceylan (1959) in filmmuseum Eye, heeft als ondertiteling Inner Landscapes. Dat is accuraat gekozen, want de prachtig gefotografeerde landschappen verbeelden vaak de innerlijke gemoedstoestand van de personages. Nuri Bilge Ceylan is door zijn diepgang en visueel krachtige beelden, een van de meest interessante filmmakers van deze tijd. De tentoonstelling is nog tot en met 1 juni te zien. Wintersleep Deze fraai opgezette expositie is de laatste van de directeur/curator tentoonstellingen Jaap
Lees verderDrie films zie ik dit jaar in het 54e International Film Festival Rotterdam(IFFR). In totaal verschillende genres ‘Rumours’, een absurdistische fictiefilm, ‘Orenda’ een existentieel drama en ‘Deuses de pedra’ een authentieke documentaire. Logo IFFR Voordat het festival begint lees ik alle synopses door in het IFFR programmablad en on-line. Eerlijk gezegd is het flink zoeken naar levensbevestigende films met een beetje perspectief. Over het algemeen zijn de onderwerpen vrij zwaar en belichten zij meer de donkere kanten van het leven.
Lees verderLeonard Retel Helmrich overleed op 15 juli op 63 jarige leeftijd. Hij is vooral bekend geworden met zijn trilogie Stand van de Zon, Stand van de Maan en Stand van de Sterren. In 2017 kreeg hij een hartstilstand, waardoor hij niet meer kon filmen. Hij is een grote vernieuwer van de filmtaal met zijn door hem zelf uitgevonden ‘Single Shot Camera’ manier van filmen. Niet denken in shots, zoals gebruikelijk, maar in intuïtieve camerabewegingen. Samen met Johan van der Keuken
Lees verder[caption id="attachment_161654" align="alignnone" width="203"] * The Quiet Girl[/caption] Niet zo vaak zie je films uit Ierland in de bioscoop. Onlangs was het uitstekend geacteerde absurdistisch donkere sprookje ‘The Banshees of Inisherin’ te zien. Wat rustiger en subtieler van aard is ‘The Quiet Girl’ in het Gaelic (oorspronkelijke Keltische taal) gesproken. Het is een bewerking van het boek ‘Foster’ van Claire Keegan. Toen ik een tijd geleden in Ierland was om daar een documentaire over Ierse traditionele volksmuziek te maken, hoorde
Lees verderIn het laatste weekend van IFFR 2023 bezoek ik een duistere nogal onbegrijpelijke film het Portugese ‘The Nothingness Club’. Oneindig veel beter is de Deense film ‘Superposition’ van Karoline Lyngbye. Met een ingenieus scenario en uitstekend acteren. Nada The Nothingness Club van de Portugese filmmaker Edgar Péra doet zijn naam eer aan. Op papier interessant over de surrealistische gedachten en nachtmerries van de bekende Portugese dichter Fernando Pessoa. Maar deze film vind ik de minste die ik dit festival gezien
Lees verderRotterdam is voor tien dagen lang de filmhoofdstad van Europa. Overal hangen vlaggen en banieren met het IFFR logo erop. Op het centraal station staat een grote witte box met een video-installatie. Ook in het Depot van Boymans staat een kunstwerk ‘Sunshine State’ van Steve Mc Queen. Vandaag over films van twee Fransen, een Hollander en een Oostenrijker. Vorig jaar was er een grote tentoonstelling over beeldend kunstenaar Guido van der Werve in filmmuseum Eye. Daar waren enkele fragmenten te
Lees verderEindelijk kan de nieuwe artistiek directeur Vanja Kaludjercic (1982, Kroatië) een écht filmfestival leiden. Twee keer eerder werd het International Film Festival Rotterdam(IFFR) gedwarsboomd door Corona. Bij mijn drie films tot nu toe zijn de zalen lekker vol. [caption id="attachment_161564" align="alignnone" width="225"] * Logo IFFR 2023[/caption] Licht De openingsfilm op woensdag 25 januari ‘Munch’ van de Noorse filmmaker Henrik Martin Dahlsbakken(1989) is voorafgegaan door een speech van artistiek directeur Vanja Kaludjercic. Zij verwijst naar festival oprichter en cinefiel Huub Bals,
Lees verder