De derde Zomergast in 2025 geïnterviewd door auteur Griet op de Beeck is de actrice, regisseur en scenarist Eva Crutzen(1987). Zij is vooral bekend van tv series Klikbeet, Promenade en Tropenjaren. Met de serie ‘Bodem’ won Crutzen een Gouden Kalf in het Nederlands Film Festival. Een vervolg is in de maak.
Eva Crutzen opent de avond met de scène ‘Ten Meter Tower’. Dit gaat over een springplank van tien meter hoog boven een zwembad, waar de meeste zwemmers niet af durven springen. Crutzen: ‘hoe gaan mensen om met hun angst.’ Er wordt wat te lang op doorgepraat. Eerst zien we enkele niet uitermate boeiende fragmenten als een clip van de Limburgse volkszanger Beppie Kraft en een bizarre thriller Atlanta van Donald Glover. Dan volgt een clip uit de bekroonde documentaire Apolonia, Apolonia (beste documentaire, IDFA 2022) over de gelijknamige actrice. Zij wordt gevolgd in 13 jaar van haar leven in kunst en bohemienne kringen in Parijs. Crutzen: ‘Apolonia doet vaak wat ze denkt dat de mensen van haar willen zien.’ Dat probeert Eva Crutzen juist zo min mogelijk te doen, zij wil maken wat ze écht mooi vindt. En zo dicht bij haarzelf te blijven. Succes moet geen doel op zich zijn is haar stellige overtuiging.
Hoofdzaken
Na wat interessante maar weinig wereldschokkende fragmenten, is daar opeens het ontroerende bekroonde programma ‘Hoofdzaken’ van filmmaker Menno Otten, zoon van dichter Willem Jan Otten. Jonge kinderen zitten bij de kapper, die op de achtergrond erg invoelende en zinvolle vragen stelt. Een vader van een klein meisje heeft een herseninfarct gehad en kan niet meer praten. Door met zijn ogen omhoog of omlaag te kijken kan hij nog communiceren. Dat roept herinneringen op aan de film ‘The Diving Bell and the Buttefly’ van cineast/ schilder Julian Schnabel, over dezelfde thematiek met de voortreffelijke acteur Mathieu Amalric. Eva Crutzen: ‘de interviewer stuurt hier niet maar maakt dingen bespreekbaar op een subtiele manier’
Hoofdzaken ontlokt Crutzen de opmerking dat haar moeder, die stierf toen zij elf jaar jong was, niet wilde laten merken dat zij erg ziek was. Zij hoorde een keer haar moeder in de gang tegen haar vader zeggen: ‘Ik kan niet meer’ Dit was uiteraard een grote shock voor de jonge Eva, die zich toen erg verdrietig en eenzaam voelde.

Kunst als overleving
Voor haar is kunst een vorm van overleving. Door je kwetsbaarheid te tonen, laat je juist je kracht zien. Griet op de Beeck vult aan ‘dat kunst iets zinloos toch nog zin kan geven.’ De diepere laag is bereikt in deze Zomergasten editie en dit sluit goed aan bij de Deense documentaire ‘Echo of Yen’. Het gaat over rouw bij oudere mensen.
Bij rouw ben je vaak een deel van jezelf kwijt. Mensen weten vaak niet hun houding te bepalen door een zekere angst voor lastige emoties.
Aan het einde van deze derde Zomergasten 2025 laat Eva Crutzen twee scenes zien uit quirky, aantrekkelijke en authentieke films. ‘The Worst Person in the World’ van de Noorse filmmaker Joachim Trier, over een knap en energiek meisje (Renate Reinsve) van 30, die het gevoel heeft dat haar leven stilstaat.
Miranda July
En tenslotte is er aandacht voor de ongeëvenaarde cineast en novellist Miranda July, die doorbrak in 2005 met haar verrukkelijke Indie film ‘Me and You and Everyone We Know’. Nu zien we in een filmscene een man op straat aan Miranda July vragen: ‘bent u de favoriete persoon van iemand’. Op de Beeck vraagt dat ook aan Eva Crutzen. Zij weet het niet direct en noemt verbazingwekkend genoeg niet haar man of dochter. Interviewer Griet op de Beeck heeft duidelijk zichtbaar een goed band met Crutzen. Zij komt iets stelliger over dan bij eerdere Zomergasten Eus en Simon Kuper. Net als in die programma’s geeft zij de gasten genoeg ruimte en aandacht om hun verhaal over het voetlicht te brengen.
Waardeer dit artikel
Als je dit artikel waardeert en je waardering wilt laten blijken met een kleine bijdrage: dat kan! Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand houden.
